17 Eylül 2016 Cumartesi

Kestane nasıl yetiştirilir?

-- Sponsorlu bağlantılar --

Kestane, kayıngiller ailesinden castanea türünü meydana getiren ağaçların ve söz konusu ağaçların yenebilir tohumlarına verilmiş genel isimdir. Kestanelerde bildiğimiz 13 tür genel olarak kuzey yarım kürenin farklı bölgelerine yayılmaktadır. Bu türlerde doğal yayılma alanı Kore, Japonya, Çin, Kuzey Avrupa, Güney Avrupa ve Türkiye’dir. Kestaneler genel olarak deniz seviyesinden 700-800 metre yüksekliğe kadar yetişebilmektedir. Yalnız bu durum ekolojilere göre değişiklik göstermektedir. Örnek olarak Anadolu’da 1390 metre yükseklikte kestane ağacı yetişebilmektedir.

Kestane ağacı uzun ömre sahip bir ağaçtır. Kestane ağaçları 200-500 yıl civarı yaşarlar. Kuvvetli kazık kök, gövde ve yan köklere sahip olan kestane ağaçları, toprakta derine inebilen sağlam kök yapısı ile kayalık yerlerde dahi yetişebilme imkanına sahiptir. Bu minvalde kestane ağaçları erozyona karşı da iyi bir önlemdir.

FAO 2005 verilerine bakıldığında dünyada kestane üretimi 1.129.999 tondur. Bu sıralamada ülkemiz 49.000 ton üretim ile İtalya, Kore ve Çin’in ardından 4. sırada bulunmaktadır. Türkiye’de en fazla kestane üretimi yapılan şehirler Aydın, İzmir ve Sinop’tan sonra Kastamonu ve Kütahya şeklinde sıralanmaktadır.


İklim: Nemli, ılıman ve serin bir iklim isteyen meyve çeşididir. Kestane ağacı yetiştirilirken yetiştirilen bölge çok soğuk ise ağacın güneye, çok sıcak ise kuzeye bakması gerekmektedir. Deniz seviyesinden yüksekliği 700-1800 metre aralığında olan bölgelerde kestane yetiştirilir. Kış dinlenme zamanında ağaç gövdesi -30/-50 dereceye kadar dayanmaktadır. Kış dinlenme ihtiyacı orta ya da azdır. Kestanenin çiçeklenmesi geç olduğu için ilkbahar donları tarafından etkilenmez. Fakat geç sonbahardaki ilk donlara karşı hassastır. Kestane çiçeklenme aşamasından meyvenin olgunlaşma zamanına kadar 2000-3000 derece toplam sıcaklığı 150-170 günde ister. Yazın aşırı sıcaklar ağacı etkiler ve meyvelerin içinin boşalmasına sebep olur.

Kestane yaz mevsiminde yüksek sıcaklıklardan direk olarak değil, yağışın olmadığı mevsimlerde kuraklıktan dolayı etkilenir. Kestane doğal yayılışını gerçekleştirdiği alanlarda gölgeyi sevmektedir. Kuzeye gidildikçe kestanenin ışık ihtiyacı da artmaktadır.

Kestane için optimal yağış ihtiyacı yıllık 600-1600 mm’dir. Yağışın mevsimsel dağılımının düzenli olduğu bölgelerde kestanenin sulanması gerekmez. Bu sebeple düzenli yağışlar kestaneler için önem arz etmektedir. Çiçeklenme döneminde yağan aşırı yağışlar nedeniyle meyve tutumu olumsuz etkilenir. Geç ilkbahar dönemindeki yağışlar meyve tutumunu azaltır. Kestaneler çiçek dönemindeki fazla yağışı döllenmeyi kötü etkilediği için sevmez. Fazla yağışın kestane üzerinde bir diğer etkisi de mantar hastalığıdır. Mantar hastalığı sebebiyle ağacın yaprakları dökülür. Soğuğun toplandığı çukur şeklinde vadilerde kestanelik kurmamak gerekir. Kestane bahçeleri için yamaç araziler idealdir.

Toprak: Kestane ağacının kök yapısı kazık şeklindedir. Bu sebeple gevşek yapılı, hafif, serin ve derin toprağı sever. Fakat iyi gelişimini sağlamak için potasyumca zengin, volkanik kaynaklı toprakta iyi yetişmesi gerekir. Uygun pH 5-6,3 arasıdır. Kestane toprakta bulunan kirece karşı duyarlıdır. Toprakta bulunan kireç %1 oranında olmalıdır. Killi, su geçirgenliği az, ağır toprakta kestane gelişimi iyi olmaz. Bu tarz topraklarda kestane yetiştirmeye çalışıldığında kestane ağaçları mantar hastalığına yakalanabilmektedir.

Çeşitlerin niteliklerinin korunduğu çoğaltım vegatatif yöntemlerle gerçekleşir. Vegatatif yöntemle çoğaltımda daldırma ile çeliklerin köklendirilmesi kullanılır. Fakat en çok uygulanan yöntem aşılamadır. Kestane yetiştiriciliğinde bir bakıma aşılama zorunlu bir hal almaktadır. Kestane yetiştiriciliğinde kaliteli tohum kullanmak da önemlidir.

Kestane hastalık ve zararlıları:


Bahçe Tesisi

Bahçe yerini seçerken dikkat edilmesi gereken iki nokta vardır. Bunlar yer ve toprak seçimidir. Toprak derin, havalanır ve geçirgen olmalıdır. Ağır killi topraklar kestane yetiştiriciliği için uygun değildir. Bahçeler denizden minimum 400 metre yükseklikte kurulmalıdır. Soğuğun toplandığı çukur şeklinde vadiler de uygun değildir.
-- Sponsorlu Bağlantılar --

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder

Dikkat: Rahatsızlık durumunda mutlaka doktora danışınız. Sitedeki yayınlar yalnızca bilgilendirme amacı taşır. Doktor muayenesi veya tedavisi yerine kullanılamaz.